Ο αλκοολικός, επομένως, δεν είναι ο άνδρας μέσης ηλικίας που γυρνάει μεθυσμένος στο σπίτι του το βράδυ, παραπατώντας. Είναι ο Κώστας, ο Δημήτρης, η Ελένη, αναρίθμητοι έφηβοι που κατά τη διάρκεια της νυχτερινής τους διασκέδασης έχουν καταναλώσει τουλάχιστον τέσσερα ποτά για να μπορέσουν να «ξεφύγουν από τα ίδια και τα ίδια» και να νοιώσουν «ανεβασμένοι».
Αλκοολικός θεωρείται ο άνθρωπος που πίνει αλκοολούχα ποτά σε καθημερινή βάση, έχει σχέση εξάρτησης με το αλκοόλ και η στέρησή του οδηγεί σε «στερητικό σύνδρομο» με σωματικά αλλά και ψυχικά νοσηρά επακόλουθα.
Το παρήγορο είναι πως για να φτάσει ένα άτομο στη φάση της πλήρους εξάρτησης χρειάζονται 10 περίπου χρόνια (Ελευθεροτυπία 4/3/2006). Γεγονός που σημαίνει πως υπάρχει αρκετός χρόνος για να αναχαιτιστεί η επικίνδυνη αυτή τάση των νέων της Ευρώπης. Αρκεί να δοθεί η απαιτούμενη σημασία στα πρώιμα σημάδια που δυστυχώς δεν τυγχάνουν της απαιτούμενης προσοχής από το άτομο και τον περίγυρό του.
Πολλές φορές το πρόβλημα αγνοείται ή υποτιμάται γιατί αποτελεί συνήθη και αποδεκτή συμπεριφορά.
«Οίνος ευφραίνει τας καρδίας ημών» συνηθίζουμε να λέμε, αποσιωπώντας ότι η ρήση αυτή αναφερόταν στην κατανάλωση δύο ποτηριών κρασιού για τους αρχαίους, που το μέτρο συνυφαινόταν με κάθε πτυχή και διάσταση του πολιτισμού τους.
Πλήθος είναι τα νοσήματα που σχετίζονται με τη χρόνια κατανάλωση αλκοόλ.
Το αλκοόλ επηρεάζει το κεντρικό νευρικό σύστημα, ευθύνεται για ηπατοπάθειες, γαστρίτιδες, πολλαπλές μορφές καρκίνου, ψυχικές διαταραχές κ.ά.
Μια τρομακτική πλευρά του προβλήματος είναι ότι το αλκοόλ συμβάλει στο 25% των εφηβικών ατυχημάτων, των δολοφονιών και των αυτοκτονιών. Αξιοσημείωτο είναι ότι ο έφηβος υπό την επίδραση του αλκοόλ συμμετέχει σε ριψοκίνδυνες και αντικοινωνικές ενέργειες όπως ο χουλιγκανισμός, η εκδήλωση βίας, η σεξουαλική κακοποίηση.
Όλοι έχουμε ακούσει τη δικαιολογία: «Είχα πιεί, δεν ήξερα τι έκανα». Με την αποδοχή αυτής της φράσης καταδικάζουμε τον άνθρωπο να ακολουθήσει το δρόμο της μη ελεγχόμενης σκέψης, στην άβουλη και ανάρμοστη ένταξη στον κόσμο των ενστίκτων και των παθών.
Οι έφηβοι, όπως φαίνεται, έχουν αρκετούς λόγους για να καταναλώσουν αλκοόλ: άγχος, αντίδραση στο οικογενειακό περιβάλλον και στο κοινωνικό σύστημα, εσωστρέφεια, ανασφάλεια, αισθήματα κατωτερότητας. Επιπλέον είναι ένα εύκολο καταφύγιο για την αντιμετώπιση προσωπικών και οικογενειακών προβλημάτων.
Στο πάρτι, στη φιλική συγκέντρωση, στο σπίτι, το Σαββατοκύριακο το αλκοόλ αναδεικνύεται ο απαραίτητος «φίλος» για την κοινωνική διευκόλυνση του ατόμου και την αποδοχή του.
Η αντιμετώπιση του προβλήματος προϋποθέτει την κινητοποίηση των φορέων αγωγής, τη σύμπραξη της πολιτείας, την ατομική προσπάθεια του αλκοολικού εφήβου να ξεφύγει από τον ύπουλο κίνδυνο που απειλεί να καθηλώσει την ύπαρξή του στα σκοτάδια της εξάρτησης και του εθισμού. Η πολιτεία με μια σειρά από νόμους έχει μεριμνήσει για την προφύλαξη των νέων ατόμων και για την ποινικοποίηση παραβατικών συμπεριφορών που σχετίζονται με την κατανάλωση αλκοόλ.
Η λύση του προβλήματος, όμως, δεν βρίσκεται μόνο στις νομοθετικές ρυθμίσεις και στην ένταση των ατόμων σε θεραπευτικές ομάδες.
Είναι επιτακτική ανάγκη ο συντονισμός των φορέων αγωγής, οικογένειας, σχολείου, Μ.Μ.Ε., εκκλησίας, πνευματικών ανθρώπων για να αντιμετωπιστούν οι αιτίες που οδηγούν τον έφηβο στον κόσμο του αλκοόλ, τον παράλογο και ψεύτικο αυτό κόσμο που προτείνει τον τραγικό ξεπεσμό της νεανικής του φύσης.
Μια σθεναρή προσωπικότητα, διαμορφωμένη με ιδανικά, αρχές και πρότυπα είναι ικανή να διαμορφώσει ηθικό κώδικα και να αντισταθεί στα φαινόμενα κοινωνικής παθογένειας που παρουσιάζονται οξύτατα στις μέρες μας.
Πρέπει να καλλιεργηθεί λοιπόν στους νέους το αίσθημα ότι η ζωή είναι μια θαυμαστή πρόκληση στην οποία οφείλει να ανταποκριθεί με συντονισμένες και ακμαίες τις σωματικές, ψυχικές, νοητικές και πνευματικές του δυνάμεις.
Ο έφηβος, εκείνος που η μοίρα του είναι να βελτιώσει τον κόσμο, πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι η υγιής αμφισβήτησή του που συνοδεύεται από αντιπροτάσεις για τα «κακώς κείμενα» θα αναμορφώσει την κοινωνία και θα δώσει στόχο και νόημα στην ύπαρξή του.
Μόνο τότε θα βιώσει τη ζωή σε όλες της τις εκφάνσεις, θα σεβαστεί την υπόστασή του και δεν θα οδηγήσει τον εαυτό του σε δρόμους στείρας άρνησης και των απατηλών υποστάσεων που καλλιεργεί το αλκοόλ και η εξάρτηση απ’ αυτό.
Μόνο τότε, όταν του προτείνουν να πιει ένα αλκοολούχο ποτό, θα απαντήσει με παρρησία «Ευχαριστώ αλλά προτιμώ να μεθύσω με άλλες χαρές της ζωής».
Κανελλοπούλου Χ., εκπαιδευτικός
_
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου